پادشاهي درويشي را گفت جمله اي گو كه در لحظات غم شاد و در لحظات شادي غمگينم سازد درويش گفت: اين نيز بگذرد...
آري هـمـه چــيـز مـي گــذرد و تـنهـا تــو مـي مـانـي
تنـها تـو مــي مـانــي و گـذشـتـه هــا
تــو مــي مــانــي و كــرده هــايـــت
تـو مـي مــانــي و خـاطـراتــت
تــو مـي مـانـي بــا تــجـربــه هـايــت
و حــال چــه خــواهــي كــرد كـه آن نـيــز بـگــذرد
و تـــو مـي مــانــي و خـــدايـــت
دوسـتـان عـزيــزم و گـلــم بـــرايـتــان جــسـمـــي ســالــم روحـي بــا طــراوت و عـشـقــي پــــاك را آرزو دارم!
نـاخــودآگــاه آن زمــان كــه مـتـلاطــم بــودم آرامــش را بـهــم هــديـــه داديــن
عـزيــزانـــم بــه خــاطـــر هـمـــه چــيـــز يــك دنـيــا ازتـــــون مـمـنـونـــم و
بـه انـدازه ي هــزاران آســمــان پـــر ســتـــاره ،بــه اندازه ي هــزاران سـبــد گـــل مــريـم ،بـه انــدازه ي هــزاران قـلـــب عــاشــق دوسـتـتــــون دارم.
از هـــمــه ی دوســتـــانــی کــه تــو ایــن مــدت نـتــونـسـتــم بـهـشــون سـر بــزنــم عــذر مـیخــوام و از هــمــه ی اونــهــایـــی کــه یــار و یـــاورم تــو ایــن دو ســال بــودن مــمـنـونــم!نــمــی دونــم بـــــر مــی گــردم یـــا نـــه ......ولـــی هـــمــیــشــه بــه یـــادتـــون هــســتـــم ...........

يــــــــا حــــــــق!! 
خـــدا نـــگـــــه دار !!
دوســتــي بــرگ گــلي نــيســت كــه بــر بـــاد رود تــشـنــه را آب مــحـال اســت كــه از يـــاد رود!